LOURDES op postkaarten

De drievoudige basiliek

Zesmaal zicht op de de basiliek

De drievoudige basiliek bestaat uit drie kerken: de crypte, de basiliek Onbevlekte Ontavangenis en de Rozenkransbasiliek.

De Crypte, die in 1866 in gebruik werd genomen, bleek al spoedig te klein voor de grote stroom pelgrims die op gang kwam.

Daarom werd er overgegaan op de bouw van een grotere kerk bovenop de kapel, de Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis.

De architect was Hippolyte Durand. De kerk is in neogotische stijl gebouwd. De kerk werd toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Onbevlekte Ontvangenis.

Het dogma van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria was in 1854 door paus Pius IX ingesteld, wiens medaillon boven de ingang van de kerk prijkt. De kerk werd in 1873 in gebruik genomen.

De bovenbasiliek voor de bouw van de Rozenkransbasiliek

Langs weerszijden is er een opgang naar de bovenbasiliek

Omdat de Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis ook spoedig te klein werd, werd al voor het einde van de negentiende eeuw begonnen met de bouw van de Rozenkransbasiliek, de onderste van de 3 kerken, die in 1901 in gebruik werd genomen.

De kerk is gebouwd in Romeins-Byzantijnse stijl in de vorm van een groot Grieks kruis met een oppervlakte van ongeveer 2.000 m². In een waaier rond de apsis en de armen van de dwarsbeuk bevinden zich vijftien kapellen van elk 104 m². Elke kapel vertegenwoordigt een scène van de geheimen van de Rozenkrans, in drie groepen van vijf, respectievelijk de blijde geheimen, de droevige geheimen en de glorierijke geheimen.

Het centrale mozaïek toont de Moeder Gods, die beschermend haar mantel spreidt over allen die tot haar komen.

Boven prijkt de koepel met het met goud belegde kruis.

Zieken en gehandicapten , "onze gasten".

Heel wat zieken en gehandicapten kijken er naar uit om een groepsreis naar Lourdes mee te maken.

Voor sommigen is het een jaarlijks weerkerende bedevaart.

Het ondernemen van een bedevaart met en voor zieken of gehandicapten is een hele ervaring en deugddoende belevenis.

Meegaan als ziekenhelp(st)er is een dienstverlenend vrijwilligerswerk. Een vrijwilliger schreef ons: “ De dienst die je bied is je zelf zijn, je lijfelijke aanwezigheid, je tijd, je aandacht voor de zieke, je goed humeur, je medeleven, je zorg en je warmte. Met dit in je achterhoofd heb je de zieken heel wat te bieden en krijg je ontzettend veel dankbaarheid terug”.

Je kan hulp bieden bij het duwen van een rolstoel, het verplaatsen en verhandelen van zieken en gehandicapten, het aankleden en de opschik, de bediening bij de eetmalen, hen helpen bij het schrijven van een kaartje, hen vergezellen op uitstap of eens uit winkelen gaan of een terrasje doen. Ook bij een babbeltje of het luisteren naar hem zal je de zieke waardevol nabij zijn.

Op bedevaart gaan met zieken. Dat is geen gewone vakantie. Je leert er zoveel mensen kennen, ook langs de binnenkant. Je ziet wel veel verdriet maar er wordt ook veel gelachen en vriendschap gesmeed. In contact met de zieken leer je zoveel te relativeren over zoveel kleine onhebbelijkheden in het leven.
Het gevoel dat je in je hart krijgt is onbeschrijfbaar en niet te koop. Dit alles is onbetaalbaar.

Er is ook de nawerking. Eens terug thuis uit bedevaart zijn er de vriendschappelijke contacten van zieken met hun begeleiders en van de begeleiders onderling.

Voor onze "gasten" is Lourdes een aparte trekpleister. Er is een massa volk, verenigd in vieringen, gebed en zang met de hoogtepunten de Internationale Mis, de Eucharistische processie en zieken-zegening, de avondlijke lichtprocessie en de meer intieme eigen vieringen.
Het zijn dagen van gemeenschap vormen, van vroomheid en dienstbaarheid, van nieuwe en oude vriendschappen. Gehandicapten en zieken leer je kennen als moedige mensen met een groot incasseringsvermogen, hoopvolle mensen niettegenstaande hun tegenslagen, mensen met een diep geloof in God en in Maria.

Omgaan met deze mensen geeft je een morele injectie.

Er zijn hier veel zieken in wagentjes om te genezen"

Zeer velen onder de kaartschrijvers zijn getroffen door het zien van de vele zieken. Men schrijft:

" Het is hier prachtig weer.

" Beste, zoals je kunt zien ben ik weer bij de uitverkorenen om een schepje geestelijke voorraad op te doen in het genade-oord van Lourdes!

" 'n 80.000 zieken zijn in dit voordeel !

onnodig te denken dat ik aan u denk. "

Martha juli 1971

" Goed aangekomen. Er zijn hier 200 zieken van onze bedevaart "

Embleem Pélé-Polios internationale1994

De hospitaliteit en de zieken in de beginjaren 1900

Dit zijn enkele van de oudste postkaarten. Zij tonen u hoe tijdens de enorme toeloop naar het Heiligdom de zieken geholpen werden door mannen en vrouwen van de Hospitaliteit.

Zoals nu nog dragen zij de draagriemen, toen als hulpmiddel, nu als symbool dat zij zieken en bedevaarders in hun hart dragen.

Om in die tijd naar Lourdes te reizen moest je welstellend zijn, je ziet het aan hun kledij.

De huidige blauwe karren net zoals de ambulance van nu bestonden toen ook.

Het acceuil Marie St Frai

TEN GELEIDE...

Iedereen die op reis gaat stuurt wel eens een kaartje naar zijn familie, vrienden of kennissen met een zicht van de plaats waar men is. Over het algemeen is dit een van de toeristische bezienswaardigheid die kenmerk is voor de streek.. Ook van uit Lourdes worden er heel wat kaarten verstuurd. Het zijn er in de loop der jaren duizenden.

Deze kaarten tonen de merkwaardigste plaatsen uit Lourdes en omgeving. Maar ook zijn ze soms een getuigenis van hun belevenis, van hun intentie en van de sfeer in Lourdes.

Méér zelfs, postkaarten uit Lourdes vertolken heel dikwijls een boodschap van de bedevaarder naar hun geliefden thuis..

De kaarten die wij hier tonen zijn slechts een selectie uit een verzameling van meer dan 5000 postkaarten uit vroeger jaren, getiteld als “5000 groetjes uit Lourdes”.

Heel wat kaarten tonen de grot, de bidplaatsen, Bernadette, de processie en speciale evenementen of herdenkingen zoals de “cinquantenaire” en de “centenaire” van de verschijningen.

Er zijn de kaarten over specifieke grote bedevaarten zoals de Nationale bedevaart van Frankrijk, de Rosaire en nog andere.

Terzelfder tijd geven zij een beeld van de tradities door de jaren heen en zijn een getuigenis van de massa bedevaarders met hun devotie door de jaren heen. Zij zijn een retrospectieve van de groei, de succesperiode vooral van de jaren dertig.

Zije geven ons een beeld van de veranderingen in de infrastructuur bebouwing op het Heiligdom: de bouwfase van de drievoudige basiliek, gebouwen die er niet meer zijn zoals het monument van de gesneuvelden die in 1958 gesneuveld is voor de bouw van de ondergrondse basiliek, de baden, de verschillende beelden op de Esplanade , de oude en nieuwe Kruisweg, de Bernadettekerk, de onthaalcentra voor de zieken.

Zeer veel kaarten gaan over Bernadette en de verschijningen. Bernadette als herderinnetje, Bernadette tijdens de verschijningen, het huisje van Bernadette, het cachot. Er zijn kaarten over Nevers en Bartrès met de voorstelling van Bernadette als herderinnetjes en als kloosterzuster in Nevers.

Opmerkelijk ook heel wat kaarten die de devotie van de bedevaarders voorstellen: biddende pelgrims op hun knieën en zieken en zieken die voorbij komen door de grot om de rots aan te raken.